آوازی دور

از آستانه ی پنجره

در شبی شفاف

به تو چشم دوختم

و ستاره های آویخته بر گیسوانت را تا صبح شمردم

مهتاب از یقه ات سرک می کشید

و رود جاری احساس از چشمت می جوشید

آواز عشق را با لبانت برایم زمزمه کردی

آوازی دور

متعلق به هزاره های پیش

که ورد زبان کولیان آفتاب سوخته ی عاشق بود