گلوگاه خيس

بادها زوزه كشان مي وزند

و گلوگاه كوه و

سكوت دامنه دار دشت را

خيس مي كنند

كسي نيست ؟

كه پابه پاي من

قله هاي رنگ پريده را درنوردد

تا گلوي به بغض نشسته كوه را بشكنيم و

سكوت دامنه دار دشت را فرياد كنيم؟

.

.

و طنين صدايم در كوه مي پيچد و مي شنوم :

كسي نيست....كسي نيست...